ยายแม่บ้าน

วันก่อนสาวน้อยพาพ่อแม่เซ็งจิตไปทั้งตลอดหนึ่งวันเต็มๆ

เพราะเธออัพบล๊อก exteen อยู่ดีๆเครื่องก็เกิดรีสตาร์ตโดยไม่บอกกล่าว

เธอชอบอัพบล๊อกทีละยาวๆ เตื่อนแล้วว่าให้กด save บ่อยๆ

เอ๊ะแต่เดี๋ยวนี้เค้าออโต้เซฟนี่นา....ไหนลองเปิดใหม่ซิ..กด F5 ด้วย

แต่มันก็หายไปเกือบครึ่ง นะแม่...เริ่มมีเสียงสะอื้นตามมา

นี่หนูนั่งพิมพ์ไปเกือบชั่วโมงเลย .........แม่ก็ยังงๆ...ก็มีออโต้แล้วนี่

เมื่อเห็นมันคงหายแล้วหายลับเธอเริ่มโวยวาย.....เซ็งๆๆๆๆๆๆ

แล้วด้วยนิสัยเธอจะเริ่มพาวเวอร์อัพแบบประชด....ไม่อัพอีกแล้ว

ถึงตอนนี้ก็ต้องเล่นบทแม่พระยกแม่น้ำทั้ง5 มาปลอบหล่ะค่ะ

มันก็ยังหงุดหงิด....คราวนี้แม่เริ่มฟิวส์ขาด....เดินหนีค่ะ..ไม่งั้นยาว

เรื่องเล็กสำหรับเราก็อาจใหญ่มากสำหรับเด็กๆก็ได้นะคะ

บางครั้งบอกว่าช่างมันเถอะสำหรับผู้ใหญ่แต่เค้าไม่คิดแบบเรา

ตอนเป็นเด็กๆก็เคยเป็น.....แข่งกันมาเช้า..แล้วจะปลื้มมาก

ถ้าไปถึงโรงเรียนคนแรกๆ...แต่พ่อไม่เข้าใจเพราะก็ไม่ได้สายอะไร

ตอนนั้นเสียใจมากค่ะ.....รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ใหญ่

พอมามองสาวน้อยตอนนี้ก็พยายามทำความเข้าใจในความคิดเค้า

สิ่งแรกที่จะสอนคือขอให้มีสติ ...เพราะยิ่งโตจะยิ่งเจอปัญหามากมาย

ยิ่งทำพลาดเราก็จะเรียนรู้ประสบการณ์ืไปเรื่อยๆ ...ก็สอนไปแบบนี้

คิดอะไรให้เป็นบวก...ไม่ใช่หนูเขียนแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว

เขียนใหม่ก็อาจดีกว่าเก่า....หรือมีอะไรที่ลืมๆไป..ดีกว่าเดิม

เธอก็เข้าใจค่ะ....แต่มันไม่จบ...ไรฟระ......ยังคร่ำครวญ

คราวนี้ไม่ไหว...ส่งไม้ต่อไปให้พ่อจัดการ...ศาลปกครอง...5555+

พ่อบอกว่าตอนที่พ่อเรียนมหาลัย....อยู่คณะทำโปรเจคส่งอาจารย์

เพื่อนพ่อทำงานเเกือบเสร็จเลยไปงีบหลับ.....ตื่นมาจะได้ทำต่อ

ปรากฎว่ามีน้ำหกใส่แบบเค้า....กระดาษไขถ้าโดนน้ำมันจะย่นใช้ไม่ได้ค่ะ

เค้าควรจะท้อแบบหนูใช่ไหม.....แต่เปล่า...ที่เค้าทำต่อมาก็คือ

ทำแบบใหม่....ให้สวยกว่าเพียบกว่า.....แล้วงานเค้าก็ได้.....A 

เรื่องจริงหรือเปล่าไม่รู้แต่เธอเริ่มเกท....แม่เลยเล่าบ้าง..อิอิ

แต่อันนี้เรื่องจริงค่ะ..เพื่อนทำงานเหมือนกัน..แต่โดนภารโรงกวาด

เพราะบางครั้งเราก็ต้องพ่นสีแบบที่พื้น...แบบมันใหญ่อ่ะค่ะ

งานนั้นเศร้า...เพราะมันต้องส่งอีกวันแล้ว...มีอะไรก็ต้องส่งไป

บางครั้งรีบๆเอาเทปกันพ่นสี..เบลอๆดันกันพ่นสีด้านหน้า

แบบว่ากระดาษไขมันใสๆ..เวลาง่วงๆนี่....มันงงๆ

เสร็จค่ะ....ต้องมานั่งเขียนแบบใหม่....แต่มันก็ต้องทำให้ได้

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับใจเราว่าจะคิดกับมันแบบไหน

พอสอนเธอไปก็เหมือนกลับมาสอนตัวเราเองด้วยเหมือนกันนะคะ

วันนั้นเธอกลับมาลองพิมพ์ใหม่..อัพใหม่..ได้เห็นก่อนนอน

มันเสร็จเร็วกว่าที่เธอคิดซะอีก .....คราวนี้ตาสว่าง

บอกเธอว่าโชคดีแล้วที่เธอได้ผ่านประสบการณ์ืครั้งนี้

เพราะมันคงทำให้เธอเรียนรู้กับการรับมืออุปสรรคอีกมากมายในวันข้างหน้าได้ 

 
์..........................................................................................................