ยายแม่บ้าน

หลายครั้งที่เจ้าความคิดมันชอบถามตัวเอง

บางทีก็คิดว่าเราน่าจะทำแบบโน้นหรือไปทำแบบนี้

เคยเรียนเลขเรื่องความน่าจะเป็นไหมคะ

เหมือนชีวิตมันอาจจะออกอะไรก็ได้ หัว ก้อย

ตลอดเวลาที่เขียนBLOG มา เกือบ 2 ปี

มีงานอดิเรกกึ่งจริงจังที่ทำแทบทุกวัน

ก็คือการวาดรูปที่ไม่ได้ทำมานานแล้ว

ตั้งแต่เด็กถึงแม้จะชอบวิชาวาดเขียน

ก็ไม่ได้เป็นพรสวรรค์โดดเด่นหรือชอบในสายเลือด

แค่ทำทีไรก็คะแนนดีกว่าคนอื่น..เลยเข้าใจว่าชอบ

ซึ่งแน่นอนไม่มีใครสอนเด็กสมัยนั้นให้เขียนแบบครีเอทีฟ

ความรู้สึกชื่นชมคือคนที่เขียนได้เหมือนและเหมือนเปี๊ยบ

ท้องนาสีเขียว...ฟ้ามีปุยเมฆขาวๆ..ทะเลและมะพร้าว

แต่อยู่มาวันหนึ่ง...เพื่อนฝรั่งของพ่อซื้อรูประบายสีน้ำมันมาให้

เราจะรู้ว่ามันสวยแค่ไหนก็ต้องระบายในช่องเล็กๆให้ครบ

หลังจากระบายเสร็จ...มันคือภาพที่ประทับใจมาจนทุกวันนี้

เป็นรูปป่าสีแดงสไตล์แวนโก๊ะ......ที่ทั้งรูปมีแต่สีแดงหลายๆเฉด

แบบเด็กขนาด ป.4......ให้คิดคงไม่มีวันจินตนาการถึง

ต่อมาแม่ซื้อ Jigsaw เป็นรูปงาน โกแกง แวนโก๊ะมาให้ต่อ

เค้าไม่รู้จักหรอกค่ะ..แต่บอกว่ามันสวย..อืมก็สวยนะคะ

ต่อยอดจินตนาการให้เด็กอายุขนาดนั้นกว้างไกลและมีความสุข

แต่เพราะชีวิตเป็นคนชอบทำอะไรหลายอย่าง

มันไม่ได้มีแค่วาดรูปแต่ยังชอบหนังสือ...ชอบดนตรี

บางครั้งมันก็สร้างความสับสนให้ตัวเองบ่อยๆ

แม้กระทั่งตอนเลือกเรียนสายวิทย์และศิลป์

ดันทุรังเลือกวิทย์ทั้งๆที่ได้เลข 2 แต่ภาษา 4

พ่อแม่ต้องมาฟังคำอธิบายจาก อ.แนะแนว

ก็ยังเลือกค่ะ....ชีวิตเราเราก็ต้องลิขิตใช่ไหมคะ

จนมาเข้าคณะสถาปัตย์เพราะคิดว่าตอบโจทย์ตัวเองได้ดีที่สุด

แต่เปล่าค่ะ....มันยิ่งทำให้ชีวิตคลุมเครือขึ้นไปกว่าเดิมอีก

สุดท้ายจาก ทำงาน...บ้าน ต้องเว้นวรรค คำใหม่เป็น ทำ...งานบ้าน

กลายมาเป็นแม่บ้าน...อันนี้ชีวิตเลือกไม่ได้ค่ะ

ในใจมักมีความคิดเป็นทางสามแพร่งตลอดเวลา

ทำไมเราไม่ทำอะไรไปให้สุดๆ....ไปสอนเปียโน...ไปวาดรูป

มากมายที่พยายามจะหาคำตอบมาตอบทางเลือกของชีวิต

นั่นสิแล้วชีวิตทำไมต้องเลือก....เริ่มสับสนอีกแล้ว 555++

ชีวิตมันจะสับสนไปจนแก่เลยหรือนี่.....กระซิกๆๆๆๆ

แต่สุดท้ายมาลงตัวที่คำว่าความสุขค่ะ เพราะนั่นเป็นคำตอบของทุกโจทย์

ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่แบบไหนแต่ถ้าเราทำอะไรด้วยความสุข

คิดว่านั่นคือ..........ความน่าจะเป็นที่ชีวิตเลือกค่ะ

ข้างล่าง.....JIGSAW แห่งแรงบันดาลใจ..ความสุขที่ยังเก็บไว้ค่ะ...( แต่ขอบอกว่าต่อยากค่อดๆ)