ยายแม่บ้าน

ถึงจะรอคอยวันเปิดเทอมด้วยความดีใจนักหนา

เพราะจะได้กลับมาใช้คอมตามเวลาปรกติ

ได้เข้าexteen บ่อยๆตามใจอยาก

แต่มันก็ยังมีบางเรื่องที่รบกวนใจให้ไม่ค่อยอยากเปิด

นั่นคือการตื่นนอนแต่เช้าเพื่อทำภารกิจของความเป็นแม่ค่ะ

ทุกทีตอนปิดเทอมจะได้ตื่นตอน 7 โมง ชิวๆ 3 เดือน

พอเปิดเวลามันต้องขยับเป็น ก่อน 6 โมง....T T

ตื่นนอนนี่มันเป็นความเคยชินดังนั้นพอฝึกใหม่แรกๆจะทรมาน

คุณผู้ชายเธอตื่นแต่เช้ามาเช็ดรถ..ทำโน่นนี่แต่เช้าทุกวัน

คำโบราณที่ว่าตื่นก่อนสามีนี่ใช้ที่นี่ไม่ได้ค่ะ...อิอิ

ดังนั้นทุกข์หนักเลยต้องมาอยู่กับเรา....กว่าจะลืมตาได้..ทรมานอ่ะ

ลืมตาได้แล้ว....ตัดใจให้ลุกขึ้นได้นี่ก็ทรมานกำลังสอง

แล้วเวลาตื่นจะนิสัยเสีย...ขอต่ออีกแบบตั้งให้ปลุก ซ้ำอีก 5นาที

นอนต่อแล้วกดปิด.....ดูเสร็จ...อีกหน่อยน่า...บางทีซัดไป 20

มันร้องแล้วปิดแล้วร้อง....4-5 ครั้ง...จนรวบรวมกำลังใจได้

เสร็จแล้วบิดและเตะตัวขี้เกียจให้หลุด...อีก 5...เสร็จสิ้นขบวนการแปลงร่าง...555+

ของสาวน้อยเธอก็มีเทคนิคเฉพาะของเธอ....กับการวางนาฬิกาปลุก

คือเอามันไปวางไกลๆเกินเอื้อมค่ะ......ไกลแบบที่ต้องเดินไปปิด

พอมันร้องก็ต้องลุกขึ้นมาเดินไปปิดแต่นอนต่อนั่นมันก็ช่วยไม่ได้

เคยตื่นมางงๆ..นึกว่าวันธรรมดา.....ดูนาฬิกาว่ามันสาย

ร้องลั่นบ้านว่าตายแล้วๆๆๆๆ.......จนคุณผู้ชายตกใจว่ามันอาการหนัก

เพราะถ้าตื่นสายแล้วระบบในบ้านจะรวนหมดค่ะ

แถมสายไป 10 นาทีนี่...รถบนถนนจะต่างกันราวฟ้ากับเหว

แม้บ้านจะห่างโรงเรียนไม่ไกลนักก็เถอะ....แต่แค่สายนิดเดียว

ปรกติ 10 นาทีอาจจะต้องใช้เวลา 40 นาทีได้เลย

มันคงเป็นเวรเป็นกรรมของคนกรุงทพใช่ไหมคะ...กระซิกๆๆ

ทุกวันนี้พยายามต่อสู้กับจิตใจทุกวันค่ะ...ชนะบ้างไม่ชนะบ้าง

อย่างน้อยก็บอกตัวเองว่าเป็นการเริ่มต้นความสำเร็จชิ้นแรก

พอคิดแบบนี้ค่อยมีกำลังใจในการลืมตาเผชิญโลกหน่อย..คริคริ

.

.