ก้าวแรกสู่สังเวียน

posted on 21 Apr 2006 12:22 by jmaneekul

ใกล้จะเปิดเทอมอีกแล้วสินะคะ......ความจำของการไปโรงเรียน

ในชีวิตของความเป็นแม่เท่าที่ผ่านมา 10 กว่าปี.........

วินาทีที่ทรมานจิตใจที่สุดคือวันไหนรู้ไหมคะ

มันคือช่วงเวลาที่ต้องหันหลังให้ลูกในวันไปโรงเรียนวันแรก

และสำหรับตัวเองจะทรมานมากเป็นพิเศษด้วยหลายเหตุผลค่ะ

ที่สำคัญคือ....เราเคยอยู่ด้วยกันมาแทบจะ 24 ชม.ทุกวันตั้งแต่เกิด

ช่วงแรกของเนอสเซอรี่ส่งเธอไปไม่ได้หรอกนะคะ

อยากรู้เหตุผล...........ก็อ่านที่เอนทรี่นี้ได้เลยค่ะ

ดังนั้นเธอจะได้ไปโรงเรียนหลังจากเค้าเปิดกันไปเทอมนึงแล้ว

โรงเรียนเนอสเซอรี่นี่อยู่ใกล้บ้านมากค่ะ.....เดินไปสัก 3 นาทีก็ถึง

แม้จะทำใจมานานแล้วว่าไงๆมันก็ต้องมีวันนี้อยู่ดี.....กระซิกๆ

แต่ตอนจูงเธอไปใจไม่ดีเอาซะเลย......หวั่นใจมากกกกก

สั่งไว้หมดนะคะว่า.....ขอไปโรงเรียนครั้งแรกกับเธอ 2 คน

พ่อ...ยาย..ตา...ไม่ต้องแห่แหนไปให้กำลังใจทั้งนั้น

เดินเข้าโรงเรียนนี่....หวังสุดขีดว่าเธอจะตื่นเต้นจนไม่ร้อง

ครูเค้าให้ส่งให้พี่เลี้ยง.....พาขึ้นไปชั้นบน....คุณแม่ส่งได้แค่นี่หล่ะค่ะ

ยืนรอดูสถานการณ์สักพัก.......ตอนแรกก็เงียบๆดี...เฮ้อ...โล่งงงงง

แต่วินาทีที่ได้ยินเสียงเธอร้องไห้แล้วตะโกนหาแม่เนี่ย

ใครไม่ได้เป็นแม่แล้วได้ยินจะไม่รู้สึกจี๊ด....เท่าที่เป็นหรอกนะคะ

จะกลับก็ไม่ไหว....นั่งตะแคงหูฟังเสียงร้องไห้ต่อไป.......

สักพักคงร้องจนเหนื่อย.....เสียงก็เลยเงียบไปไม่ได้ยินอีก

ครูมาบอกขอร้องให้กลับ......ไม่งั้นเกิดเธอเห็นเข้าก็จะร้อง

เดินกลับมารอที่บ้าน.....เป็นวันที่นาฬิกามันดูเดินช้ามากจริงๆ

บอกครูเค้าว่าช่วงแรกๆขอแค่ครึ่งวันไปก่อน..จะได้ปรับตัว

รอจนถึงเที่ยงไม่ไหวหรอกค่า.....ส่งไป 9 โมง...11โมงก็ไปนั่งรอแล้ว

เธอลงมาเจอแม่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม......ค่อยโล่งขึ้นมานิดนึง

วันต่อมาก็มีร้องบ้างแต่ต้องทำใจแข็งเอาไว้ทั้งที่ใจน่ะร้องมากกว่าลูกอีก

และแล้วเราก็ร่วมกันผ่านช่วงเวลาทรมานนั้นมาด้วยกันด้วยดี

เชื่อว่าทุกคนที่ได้ไปโรงเรียนก็ต้องเคยผ่านวินาทีนั้นมาเหมือนกันหมดนะคะ

ตอนเป็นเด็กน่ะจำไม่ได้หรอกค่ะแต่ตอนเป็นแม่เนี่ย....

........................ขอบอกว่าร้องมากกว่าลูกหลายเท่าค่ะ

55 Comments

เคยเค้าลางๆค่ะว่าตอนเข้าอนุบาลเนี้ย จะร้องให้ค่ะ เพราะคิดว่าพ่อแม่จะทิ้งซะงั้น

ไอ้เรื่องกลัวพ่อแม่ทิ้งเนี้ยเป็นมาหลาย
กรณีมากๆค่ะ ไม่ว่าจะเดินหลงกัน หรือมองไม่เห็นก้อจะต้องร้องอย่างแรง

#1 By `๏'- โ ล ก ส่ ว น ตั ว on 2006-04-21 12:37

จำได้แค่ว่าร้องได้วันเดียวล่ะ วันอื่นๆล่ะหน้าใสเลย อยู่โรงเรียนเพื่อนเยอะดี หุหุ

#2 By นายฉิม on 2006-04-21 12:42

ตอนเราเด็กๆ ไปรร.อนุบาลก็ร้องไห้เหมือนกันค่ะ ว่า "จากลับบ้านๆๆ"
แต่พอตกเย็นพ่อแม่มารับ ปรากฏว่า "ไม่กลับๆๆ"

ซะงั้น...

#3 By +++Mizumi+++ on 2006-04-21 12:45

หุ---หุ---เป็นคุณแม่ที่น่ารักจังเลยค่ะ
((ทำไมแม่เราไม่เปงอย่างนี้บ้างหว่าY^Y))
เหอะๆแต่นู๋จำได้ว่าตอนไปโรงเรียนวันแรก(ไปรถประจำด้วย)ไม่ร้องไห้เลยสักแอะ ^^! แถมพูดกะคนขับซ๊ะ ---อิ อิ
แม่ยังแปลกใจเลย

#4 By i_moo_amP on 2006-04-21 12:46

เอิ้ก แต่พอสิบปีให้หลังดูเหมือนคุณแม่จะติดคอมมากกว่าติดเด็หญิงแล้วนะคะเนี่ย อิอิ
พอจะเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่ที่กระวนกระวายทิ้งลูกไว้ที่เนอสเซอรี่นิดหน่อย เพราะลิเคยทิ้งโนอาไว้ที่บ้านตอนไปเล่นสงกรานต์
เอาแต่กังวลแล้วก็คิดถึง+คิดไปต่างๆนาๆ ด้วยความเป็นห่วงฮะๆ

#5 By หนูพุก on 2006-04-21 12:46

เพิ่งรู้ความรู้สึกของคนเป็นแม่นะคะ เวลาที่พาลูกไปโรงเรียนวันแรก

แต่หนูไปวันแรกก็ไม่ร้องค่ะ ไม่รู้ทำไม

#6 By ~ * ~ Sun Sun ~ * ~ on 2006-04-21 12:53

ทำให้นึกถึงสมัยยังเยาวัย
ตอนที่เข้าโรงเรียนครั้งแรก
ร้องไห้ไม่หยุด ห่างแม่ไม่ได้
พอผ่านไป 1 อาทิตย์
แม่ไม่ต้องไปส่งและ
เด๋วนั่งมอไซด์ไปเอง

เปรี้ยวมากเลยเรา

#7 By ๏~ G♥J ~๏ on 2006-04-21 13:06

ขำรูปข้างบน

สาวน้อยก็น่ารักเชียว

ตอนน้อยหน่าเข้าโรงเรียนไม่เคยมีปัญหาร้องไห้อะไรกับเค้าเลย มีแต่โดนครูตี 55+

จำได้(ลาง ๆ) ว่าตอนอยู่อนุบาล อาจารย์ตีที่มือไม่รู้อีท่าไหน เล็บเปิดเลยค่ะ เท่านั้นแหละ ป่ะป๊าอาละวาดคุณครูก็ลาออก แล้วป่ะป๊าก็จับน้อยหน่าย้ายโรงเรียน

ว่าแล้วก็คิดถึงสมัยก่อนจัง สมัยที่ครอบครัวยังอยู่กันครบๆ

ยังไงก็ชื่นชมคุณยายแม่บ้านจริง ๆ ค่ะ เก่งจริง ๆ คนที่เป็นคุณแม่เนี่ย

#8 By sickyป่วยไม่มีชิ้นดี on 2006-04-21 13:08

ซาบซึ้งความรู้สึกของแม่จังค่ะ

ร้องยันป.6 เลยมั้งคะ ไม่ชอบไปโรงเรียน

#9 By :: Jom :: on 2006-04-21 13:37

คุณนายแม่บอกว่าผมเป็นเด็กดีครับ
เดินไปส่งที่โรงเรียน
บอกว่าตอนเที่ยงมารับนะ
ก็ตอบว่าครับ แล้วก็เดินไปกับครูซะงั้น
ไม่เห็นว่าจะร้องไห้ตรงไหน
เป็นเด็กเข้ากับคนง่าย
ก็ดีอย่างนี้แหละเนอะครับ

#10 By AkE on 2006-04-21 13:47

หนูน้อยร้องไห้น่าสงสารจังเลย ทำให้นึกถึงตัวเองตอนเด็กๆคุณพ่อบอกว่า ร้องไห้ใหญ่เลย ตอนไปรร.วันแรก..

มายิ้มๆให้คุณ ยายแม่บ้าน ค่ะ

คิดถึงค่ะ..

#11 By ท้องฟ้า on 2006-04-21 13:52

น่าจะร้องไห้นะคะ วันแรกน่ะ ..แต่ก็ไม่มากหรอก พอเย็นก็ยิ้มหน้าบานกลับบ้านแล้ว - -"

V ^ ^

#12 By Vixen on 2006-04-21 14:11

มานั่งนึกๆ วันที่แม่พาไปอนุบาลครั้งแรก แม่พาไปนั่งที่โรงเรียนแล้วบอกว่ารออยู่นี่นะ เดี๋ยวจะซื้อน้ำหวานมาให้

เราก็เป็นเด็กดีนั่งเงียบๆ นั่งรอซักพักคุณครูก็เข้ามาหา พอบอกไปว่ารอแม่ซื้อของมาให้อยู่ คุณครูก็รับมุขด้วยการบอกว่าให้เข้าไปรอข้างใน....

ก็เลยเข้าโรงเรียนไปนั่งเงียบๆรออย่างเป็นเด็กดี เห็นเพื่อนๆเขาร้องให้กันก็นึกว่า"แม่ไม่ซื้อน้ำหวานให้อ่ะเด้...."
พอถึงเวลา

คุณแม่ก็มารับ...

นี่ซินะที่เรียกว่าหลอกเด็ก...=[]=

#13 By garun on 2006-04-21 14:11

รู้สึกสาวน้อยเปิดเทอมคุณยายจะดีใจได้เล่นคอมพ์ไม่มีใครแย่ง

สาวน้อยตอนเล้กๆ น่ารักจังเลย
ความฝันอันสูงสุดคืออยากมีลูกสาวเป็นของตัวเองอ่ะ ตอนนี้ก็ได้แต่รักหลานๆ รักลูกของเพื่อนๆ ไปพลางๆ

#14 By จั่นเจา on 2006-04-21 14:45

หุหุ มองรูปแล้วอมยิ้มอ่าๆๆ ตอน 10 ปีต่อมา 555 คอมของช๊านนน สายใยแม่ลูกช่างผูกพันเหนียวแน่นดีจิงๆคะ ถ้าพ่อแม่ทุกๆคนเลี้ยงลูก ดูแลลูกดีเช่นนี้ สังคมไทยคงดีขึ้นอีกมากๆนะคะ

ป.ล. สวัสดียามบ่ายค่า คุณยายแม่บ้าน

#15 By I Still Love U on 2006-04-21 14:46

อ่านแล้วยิ้ม
คิดถึงตัวเอง ที่ไม่ได้เรียนอนุบาล 2 ในตัวจังหวัด
เพราะว่าตอนแม่มาส่งเราร้องไห้จนหน้าซีด
สรุป เรียนอนุบาล 1 แล้วขึ้น ป.1 เลย (กลับเกาะพร้อมแม่ ไปเรียนโรงเรียนของแม่ที่เกาะ)
ที่เกาะไม่มีอนุบาล 2 แฮ่ๆ
แสดงว่าแม่ใจไม่แข็งพอ

คิดถึงคุณยายจังเลยค่ะ
ช่วงนี้งานเยอะมากๆ
ไม่ตีก๊อบเลยอ่ะ
จะเปิดเทอมแล้วววว
สาวน้อยจะเป็นไงบ้างน๊าาา

#16 By @ I'm a Box @ on 2006-04-21 14:49

อ่านแล้วนึกถึงวันเก่าๆ ตอนนั้นจำได้ว่าร้องไห้จิงๆ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมถึงต้องร้องไห้

#17 By on 2006-04-21 14:58

ปกติของเด็กและพ่อแม่นะครับ ที่ต้องกลัวโรงเรียนในวันแรก
วันแรกที่เปิดเรียน คือวันที่มีเสียงร้องไห้ระงมสุด ๆ แล้วครับ
แต่ผมนี่แปลกเด็ก วันแรกนี่ก็วิ่งลงรถแล้วไปหันกลับไปหาแม่เลย
คือเขาไปเรียน แต่ผมไปเล่นนะ โรงเรียนเนี่ย

#18 By ลอร์ดฟิลลิป ภูภู่ฯ ที่ ๓.๑ on 2006-04-21 15:24

จะบอกว่าสิ่งแรกที่ตกใจมากๆ ตอนอ่านเอนทรี่นี้คือ สาวน้อยของคุณยายแม่บ้านอายุ 10 กว่าขวบแล้ว
คือหวานจินตนาการไว้ว่าคุณยายแม่บ้านเพิ่งแต่งาน เพิ่งมีลูกไม่กี่ปี อะไรแบบนี้...
เลยอึ้งไปซักพัก

เรื่องมันเหนือความคาดหมายค่ะ

*ขอเหงื่อหยด 2 รอบ* สงสัยคุณยายแม่บ้านอายุเท่าไรนะ?
ส่วนเรื่องรักลูก ติดลูก น่าชื่นชมค่ะ
แต่หลังๆ เปลี่ยนใจมาคิดคอมใช่มั้ยละ ตัวเอง

#19 By namwarn on 2006-04-21 15:44

นึกถึงตอนอนุบาลแล้วรันทดตัวเอง
ไปร.ร.วันแรกแหมวก็ไม่ร้องหรอกน่ะ
แต่มีวันนึง แหมวถือจานเข้าไปเก็บ(ไม่ได้ทานด้วยซ้ำเพราะกินไม่เป็น)
แต่ดันไปชนกับเพื่อนคนอื่นซะงั้น ข้าวหกกระจายเลยค่ะ
พี่เลี้ยงตอนนั้นโหดสุดๆ ตีแหมวไม่ยั้ง!
แหมวก็ร้องไห้แทบครึ่งวันเลย นอนร้องบนโต๊ะกินข้าวอย่างงั้นน่ะ
ตอนคนอื่นๆไปนอน ก็ยังร้องnonstopต่อไปเลยอ่ะจนกว่าคนอื่นจะตื่น
เฮ้อ...ชีวิต

#20 By Maew : แหมว on 2006-04-21 15:45

ร้องไห้เหมือนกันครับ ตอนไปโรงเรียนวันแรกๆ

แต่ถ้าวันที่มีลูก ก็คงจะปล่อยไปเลยล่ะครับ (อาจจะนะ ถ้ามีจริงๆ ถึงค่อยรู้สึก)

ปล.อ่านแล้วซึ้ง แต่ก็ขำรูปการ์ตูนไม่หาย

(คอมของชั้น.. อิๆ)

#21 By Pop L'Arc on 2006-04-21 16:11

ชอบรูปประกอบค่ะ ให้อารมณ์คุณแม่อยากเล่นคอมพิวเตอร์ อิ อิ ไม่มีใครต่อคิวหรือแซงคิว กรี๊ด คุณยายช่างวาดนะคะ

#22 By มายเดียร์ on 2006-04-21 16:32

เอ.. ผมจำไม่ได้แล้วแฮะว่าอาละวาดขนาดไหน แต่จากที่ฟังมาจากแม่ น่าจะหนักน่าดู

ภาพประกอบนี่ คุณแม่ น่ารัก น่าชัง ดีจริง ๆ

#23 By Buffo on 2006-04-21 16:59

เคยว่างๆ แล้วแอบคิดเรื่องนี้เหมือนกันอะครับ

พอคิดแล้วมันก็.....
เหงาๆ โหวงๆ หงอยๆ ยังไงก็ไม่รู้อะ

คิดไปถึงนั่น แต่ตัวเองก็ยังโสดอยู่

#24 By chim on 2006-04-21 17:05

จำได้ดีเลยครับตอนเด็กๆ ร้องไห้มากๆไม่ยอมไป เกาะขาพ่อไว้เลยล่ะครับ

ไม่ปล่อยด้วยครับ ตอนแรกๆพ่อต้องซื้อของเล่นให้ผมก่อนถึงจะเข้าโรงเรียนได้ หรือไม่ก็ขนมอะครับ หลังๆไม่ต้องแล้วครับเล่นจนลืมพ่อแม่เลยบางที

แต่เด็กผู้หญิงนี่ผมไม่รู้นะคงคล้ายๆกันมั้งครับ แต่น้องน่ารักดีครับเพิ่งจะเห็นครั้งแรก แต่เห็นเขียนไว้ว่าตอนเลิกเรียนยิ้มมาเลยนี่ครับ คงอาการดีขึ้นแล้วล่ะครับ คุณลูกสู้ขนาดนี้คุณแม่อย่ายอมแพ้นะครับ อย่าร้องไห้นะครับ

#25 By ravender on 2006-04-21 18:56

มายิ้มๆให้ฮะ

#26 By * Jetkaro ShowtimE * on 2006-04-21 19:05

บรรยายลำบากเลยล่ะครับ
รู้แต่มีร้องไห้แน่ๆ

ไว้ผมมีลูก จะมาขอคำปรึกษาคุณยายแม่บ้านนะครับ
จองตัวล่วงหน้าเลยนะครับ

#27 By โก๋สิจ๊ะ on 2006-04-21 19:16

เนื้อหาเนี้ยซึ้งนะครับ

แต่รูปประกอบนี่ดิ

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก

สงสารสาวน้อยจริงจริ๊ง

#28 By fuxsuxlux on 2006-04-21 19:48

บล๊อคคุณยาย อ่านแล้วชวนให้นึกถึงอดีตตัวเองทั้งนั้นเลย

#29 By ม่อน on 2006-04-21 19:57

เดกๆลิงไม่ค่อยกลัวการไป รร นะ

ชอบเสียด้วยซ้ำ

เปนเดกดื้อ

#30 By - LittleMonkey - on 2006-04-21 20:07

จำไม่ได้ซะนิดเลยหละ แต่แม่บอกว่าผมนี่ ตัววุ่นเลย ตอนเอาไปเข้า รร. เนี่ย

ว่าแต่ไอ้รูป ล่างนี่....

#31 By หมูทอดซามะ on 2006-04-21 20:56

เราเหมือนคุณฮาจิโกะเลย เรียนแค่อนุบาล1 แล้วได้ไปเรียนป.1เลยค่ะ
แบบว่า..คุณครูเห็นแววฉลาด
เอิ๊ก

เลยเรียนจบและทำงานที่แรกตั้งแต่อายุ20

จำความรู้สึกตอนไปอยากจากแม่ไปรรงอนุบาลไม่ออกค่ะ
รู้แต่ว่า เดี๋ยวพอสาวน้อยโตเป็นสาวกว่านี้ ...เธอจะร้องอยากอยู่กับเพื่อนๆมากกว่าอ่ะค่ะ อิอิ

ป.ล. ในเอ็กซ์ทีนนี่ ให้คุณยายเป็นที่1 ในยุทธภพเรื่องวาดการ์ตูนน่าร๊ากกกค่ะ รองลงมายกให้คุณภู...มีเพียง2คนในดวงใจ

#32 By แมวหลอน haunted cat on 2006-04-21 21:10

อ่านแล้วคิดถึงคุณแม่ และ คิดถึงตัวเองตอนเป็นเด็กจังเลยค่ะ แง แง

#33 By Backpacker on 2006-04-21 21:37

หนูก็ให้แม่เฝ้าค่ะ เรียนเพลินๆ ไม่รู้ว่าแม่กลับไปแล้ว หันมาดู ก็ จะร้องไห้นะคะ แต่ .. อายเพื่อนค่ะ เลยไม่ร้องอีกเลย
อิอิ

#34 By ®«-;หมูป่าทะเล;-»® on 2006-04-21 22:45

จำไม่ได้เลยค่ะ ว่าไปโรงเรียนวันแรกเป็นยังไง
แต่พ่อแม่คงเป็นห่วงน่าดูเลยนะคะ
เด็กที่กำลังจะเติบโต มันก็ต้องก้าวข้ามอุปสรรคไปทีละน้อย (อย่างแรกก็คือการแยกจากพ่อแม่นี่หละ)

#35 By เพนจัง on 2006-04-21 23:00

ง่าาา สาวน้อยน่าจ๋งจ๋าาาน

สมัยเด็กผมกํ็ดูเหมือนเป็นงี้เหมือนกันแฮะ

#36 By Firstchildren on 2006-04-21 23:19

เคยทำงานในโรงเรียนอนุบาล
นึกถึงภาพเก่า ๆ เลยค่ะ

พ่อแม่ แต่ละคน ชอบมาแอบ ๆ ดูลูก ๆ ด้วย
แต่ไม่ให้ลูกเห็นนะ เดี๋ยวจะร้องตาม

#37 By Fein on 2006-04-21 23:53

เคยพาน้องไปรร.ค่ะ..อารมณ์เดียวกันเลย..สงสารมันง่าาา

#38 By Psycho Girl on 2006-04-21 23:55

นู๋เคยโดนยายลืมไว้ที่รร.อนุบาลด้วยล่ะ..2ทุ่มถึงมา..วันต่อมาแกก็เลยให้พี่เลี้ยงมารับตามเดิม

#39 By Psycho Girl on 2006-04-22 00:23

ฝันดีค่ะคุณยาย

ฮาจิกำลังคิดว่าจะเข้าเกมดีป่าว
เกรงว่าเข้าแล้วจะไม่ได้ออกมาง่ายๆ

#40 By @ I'm a Box @ on 2006-04-22 00:35

คุณแม่เก๋มากค่ะ

เป็นFevouriteไปเย้ว
คุณแม๋ขา คิดตึ๋งจัง

#41 By Ku'Keaw* on 2006-04-22 01:38

ดีนะคุณยายยืนโบกผ้าเช็ดหน้า
ปล่อยให้สาวๆ เค้าโบกผ้าเช็ดตัวละกันเนอะ

#42 By จั่นเจา (124.120.2.110) on 2006-04-22 06:08

ตอนเด็กๆ เราก้อร้องนะ 5555+

ก้อดูแล้วคนเยอะๆ ไปหมด เห็นแล้วตกใจมั้ง ก้อเลย แงๆ เลย อิอิอิ

แต่แอบอิจฉาตรงมีโรงเรียนใกล้บ้านนี่แหละ อย่างงี้นอนตื่นสายไปสบาย 5555+

#43 By aodness on 2006-04-22 11:21

ถึงจะยังไม่มีลูกแต่ก็เข้าใจความรู้สึกของคุณแม่เหมือนกันค่ะเเต่เเม่นู๋ไม่เป็นอย่างงี้>x<"ลูกร้องอยู่คนเดียว
วาดน่าร๊ากมากเลยค่ะ
คุณลูกก็น่ารักมากเลยนะคะ^ ^

#44 By [ป้าMoNo]วาด(หนุ่ม)แบ๊ววันล่ะนิดจิตเบิกบาน on 2006-04-22 14:14

#45 By * ฉาวอำ CHALAM ตัวหนังสือมีชีวิต * on 2006-04-22 14:28

ก๊ากกกกกกก....

ชอบรูปวันมากๆเลยอ้ะคุณยาย...
โอ๊ยยย.... ขำจนปวดท้องเยยยยย...

*ตอนเด็กๆ
คุณแม่ส่งคุณย่าไปเฝ้าที่โรงเรียนอนุบาลทุกวัน
เลยไม่เกิดเหตการณ์ร้องไห้กลับบ้าน วะฮ่ะฮ่า...
ไม่เสียฟอร์มตั้งแต่เด็กเรย...เกิ๊กส์!