ความทรงจำที่ไม่จาง

posted on 23 Feb 2006 18:24 by jmaneekul

ไม่กี่วันมานี้ได้ไปเป็นคุณแม่หน้าบาน

สาวน้อยเธอได้รับเกียรติบัตรเรียนดีเยี่ยม

เออทั้งๆที่เขียนโดจิน Y อยู่ทุกวันนั่นหนะนะ..เหอเหอ

เป็นแม่ไหนๆก็ต้องปลื้มนิคะ..ถ้าหนูมาอ่านก็..อ่ะนะ

แต่ยัง...ยังไม่หมดค่า มันมีที่ปลื้มไปกว่านั้นอีก

เพราะ...เราเรียนโรงเรียนเดียวกันทั้งแม่และลูก

ใครมันจะนึกว่าเรายังจะได้ครูประจำชั้นคนเดียวกันอีก

ตั้งแต่มีชีวิตเป็นนักเรียนมา..เป็นครูที่รักมากที่สุดซะด้วย

วันที่ไปเจอครูก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก...30กว่าปีเชียวนั่น

ตั้งแต่จบชั้นประถมปลายก็ออกจากโรงเรียนแล้วก็ไม่ได้กลับไปอีก

ทั้งที่โรงเรียนอยู่ใกล้บ้านค่อดๆเลย...กลัวครูว่าอ่ะค่ะ

ถามสาวน้อยว่าครูใช่ชื่อนี้รึเปล่า...ก็ใช่นะแต่ ครูเปลี่ยนนามสกุล

แหงหล่ะ..สมัยที่สอนน่ะสาวพริ้ง..ตอนนี้จวนเกษียณ

จดจดจ้องๆอยู่จะเอาไงดี..ครูจะจำได้ไหมหว่า

นักเรียนของครูมีไม่รู้กี่ร้อยคน แล้วก็ไม่ได้เจอเลย

เดี๋ยวบอกว่าจำไม่ได้หล่ะ.....เศร้าตายเรา

วันหนึ่งเจอครูเป็นครูเวรที่หน้าประตูโรงเรียน

เอาฟระ...รวบรวมความกล้า...เดินเข้าไปหาครู

ครูขาจำหนูได้หรือเปล่า.....พยายามทำหน้าเด็กสุดฤทธิ์

เผื่อครูจะจำได้.......ครูมองหน้าซักพัก..ติ๊กตอกติ๊กตอก

ครูบอกทั้งชื่อเล่น...ชื่อจริง..นามสกุล..

แล้วดึงเข้าไปกอด....กรี๊ซซซซซซซ

น้ำตาแทบหยดแหมะเลยค่า...ปลื้มแบบปริ่มใจเลย

กลับมานึกตอนนี้....30ปีกว่าครูจำได้นี่พฤติกรรมเราคง....

ก็ใช่หรอกนะคะ....เป็นเด็กเรียนดีไงคะแต่พฤติกรรมไม่ค่อยดีค่ะ..แหะแหะ

ชอบเถียงครูค่ะ.....เวลาสอนก็คุยแบบเป็นที่เลื่องลือ

เทอมแรกสอบได้ที่ 1 คางคกขึ้นวอค่า.....อิอิ

คราวนี้ชวนเพื่อนคุยในห้องดับเบิ้ลไปอีก 3 เท่า...ยังไงก็เรียนดี

เทอมสองก็แห้วรับประทานแถมคางคกแทบกลิ้งลงจากวอเลย

ตกมาเป็นที่8.....ครูไปหาแม่ที่บ้านเลยค่ะ....กระซิกๆ

มีหลักฐานที่เก็บไว้ด้วยค่ะ....จะเห็นว่าครูเน้นคุยเก่งขึ้น

.

ครูมาบอกว่าถ้าตั้งใจเรียนขึ้นครูจะมีเซอร์ไพรส์..และครูจะดีใจมาก

โอเด็กป. 1 ตอนนั้น......แค่ครูไม่ว่าก็บุญแล้ว

ไม่เปิดเผยตอนจบหรอกนะคะ.....แต่ได้รางวัล

ครูให้ตุ๊กตากระดาษจากเมืองนอกอย่างหรู..รักมาก

คอขาดไปหลายหนก็ต่อสก๊อตเทปเอาไว้จนคอแข็งปั๋ง

มาหายตอนย้ายของเมื่อไม่กี่ปีมานี่เอง....หาไม่เจออีกแล้ว

ตั้งแต่นั้นมาถึงจะคุยแค่ไหนแต่ก็ตั้งใจเรียนเพราะไม่อยากทำให้ครูเสียใจอีก

วันที่ไปหน้าบานกับสาวน้อย..เจอครูอีก

ครูมารับโล่ที่สอนนักเรียนมาครบ 40 ปีและก็เกษียณอายุ

ครูเข้ามากอดตามเคย...แล้วบอกว่าครูจะได้พักแล้ว

อยากบอกว่าครูขา..........ถึงครูจะอยู่ที่ไหนหนูก็ไม่เคยลืมครูเลยค่ะ

อย่างน้อยที่ปลื้มที่สุด...หนูก็ได้กลับมากอดครูอีกครั้ง

ครูได้พักแล้วนะคะ.......หนูเคยทำครูเหนื่อยและเสียใจไปแล้ว...ขอโทษจริงๆค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ยายแม่บ้านออกจะหน้าเด็กขนาดนี้ คุณครูก็ต้องจำได้อยู่แล้วละครับ big smile

#46 By Bluewhale on 2012-01-17 08:12

คิดถึงคุณครูจัง

ส่วนใหญ่ผมสนิทกับครูมัธยมมากกว่าครูประถมนะ

ไม่ได้กลับโรงเรียนหลายปีแล้ว

.....

ปล. คุณแม่บ้าน เป็นคนเก็บรักษาของดีมากเลยครับ ของผมไม่เหลือแล้ว

#45 By PeeYong \-_-> on 2006-03-25 17:43

คิดถึงครูรร.เก่าค่ะ เกษียณไปตอนน้องรั่วอยู่มัธยม
ตอนนั้นกลับไปงานเกษียณด้วย ครูฝากให้เอาดอกไม้ไปถวายพระที่วัด
ตอนนี้ครูจะเป็นยังไงมั่งน้อ...

#44 By นัทธนิชา on 2006-03-02 03:19

เก็บหลักฐานไว้ดีจังเลยค่ะ ขนาดหลายสิบปีแล้ว
ของหนู ไม่เหลือแล้วง่า

แต่เจอความเห็นว่า คุยเก่ง
เหมือนกันเลยค่ะ แถมบอกว่าชวนเพื่อนคุยอีกต่างหาก เหอๆ

น่าปลื้มใจกับคุณยายแม่บ้านนะคะ
ที่มีคุณครูที่น่ารักมากขนาดนี้
ฮือออออ อ่านแล้วซึ้งน้ำตาใหลเลยอ่ะครับ T T

รู้สึกว่าต้องพยายามจำหน้าลูกศิษยให้ได้มากกว่านี้แล้วซิ = ='